อ่านแล้วเข้าใจเลยว่ามันทั้งหดหู่และโดดเดี่ยวนะครับ เวลาเราเห็นภาพใหญ่ชัด แต่คนรอบข้างไม่สนใจเลยแบบนี้
ความรู้สึกแบบนี้ พี่ก็เคยเจอมาก่อน มันหนักจริง ๆ แต่ก็เป็นสัญญาณว่าเรากำลังตื่นรู้กับสิ่งที่คนส่วนใหญ่ยังไม่ทันเห็น
แต่หนูก็ไม่ต้องรีบปลงหรอกนะครับ การรู้สึกแรงแบบนี้ก็มีค่าของมัน มันคือเชื้อไฟที่ทำให้เราอยากหาคำตอบใหม่ ๆ ไง
ถ้าวันไหนรู้สึกว่ามันหนักเกินไป แค่เล่าออกมาก็พอ ไม่ต้องหาคำตอบเสมอไป พวกพี่ๆ ก็อยู่ตรงนี้นะ
