<oembed><type>rich</type><version>1.0</version><title>tukjedsadatik wrote</title><author_name>tukjedsadatik (npub12l…y9cs0)</author_name><author_url>https://yabu.me/npub12lyey9htzx05kf5zckpqh2e89les97hgnw0r9md48rgv7enr68rshy9cs0</author_url><provider_name>njump</provider_name><provider_url>https://yabu.me</provider_url><html>#reflecting2023&#xA;&#xA;-(ปีแห่งการพัฒนาตัวเอง)-&#xA;.&#xA;ปีนี้เป็นปีที่ผมได้ลองทำอะไรแปลกๆหลายๆอย่าง ส่วนตัวนิสัยผมเป็นคนทำอะไรไม่ค่อยจบทำอะไรไม่ค่อยเป็นรูปเป็นร่างสักเท่าไหร่หลายครั้งมองย้อนกลับไปก็รู้สึกเสียดาย อยากกลับไปแก้ไข แต่ช่างมัน เพราะปัจจุบันต่อจากนี้เราจะตั้งใจทำมันให้ดีที่สุด เพื่อให้ตัวเราในอนาคตรู้สึกภาคภูมิใจ ไม่ให้เหมือนในอดีตที่ผ่านมาที่กลับมาเป็นบทเรียนสอนตัวเราเองให้ไม่ทำแบบนั้นอีก&#xA;&#xA;-(ที่นี่คือโอกาส)-&#xA;.&#xA;ผมรู้ว่าผมไม่ได้เป็นคนเขียนอะไรเก่งสักเท่าไหร่ แต่จะบอกให้นะ บางอันผมเขียนเสร็จผมนอนไม่หลับเลย ผมรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองมากๆ แบบบอกไม่ถูก เวลากลับมาย้อนดูเรื่องราวความพยายามของตัวเอง ซึ่งผมก็เดินไปล้มไปล้มมาตลอดเส้นทางในนี้นี่แหละ แต่ร่องรอยที่ทิ้งไว้ระหว่างทางเละๆเทะๆที่ผมสร้างไว้ มันน่าจะเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดช่วงนึงในชีวิตของผมเลย ยิ่งเลอะยิ่งเยอะประสบการณ์&#xA;&#xA;-(ผมได้เจอคนเก่งๆ)-&#xA;.&#xA;ผมเดินตามคนพวกนี้ ไม่ว่าเค้าจะอายุมากกว่าผมหรือน้อยกว่าผม ผมยินดีเรียนรู้วิชาจากเค้าทั้งหมด หลายๆอย่างผมตามไม่ทันหรอก แต่ไม่ใช่ไม่ตามนะ ผมคลานกระดึ๊บๆไปเรื่อยๆ แต่ไม่ได้มานั่งท้อแท้หมดหวังนอนจมอยู่ในเงาตัวเอง เหมือนสมัยก่อนแน่นอน&#xA;&#xA;-(ได้เปิดไมค์คุยต่อหน้าคนเยอะๆ)-&#xA;.&#xA;ผมจำวันแรกที่มีSiamstr radioได้ ผมเป็นคนพูดตะกุกตะกักเวลาเจอคนเยอะๆ แต่เพื่อนๆผมปกติก็ชอบให้ผมเป็นแบบนี้นะมันบอกฮาดี ไอสัส ขอกูแก้ไขบ้างได้มั้ยเพื่อน ผมก็เลยชอบไปสิงไปแอบฟังคนในนั้นคุยกัน คือเข้าไปเรียนรู้วิธีที่เค้าพูดหน่ะ☺️&#xA;&#xA;-(วันแรกในSiamstr radioผมเปิดไมค์ไป8วิ)-&#xA;.&#xA;ผมไม่ได้จับเวลาหรอก ผมสร้างชื่อเรื่องที่ผมทำขึ้นมามั่วๆ แต่ผมก็ภูมิใจที่ผมกล้าเปิดไมค์วันนั้น &#xA;.&#xA;ผมจำได้ว่าความรู้สึกตอนนั้นเหมือนผมขึ้นเวทีอะไรซักอย่าง ผมเหงื่อแตกอยู่ในบ้าน เมียผมก็ด่าว่ามึงเป็นไรวะ&#xA;.&#xA;ผ่านไปซักพัก ใช่ครับ ทุกคนพูดกันหมดแล้วมีผมยังไม่ได้พูดอยู่คนเดียว เวลาตอนนั้น3ทุ่มครึ่งแล้ว ลูกผมก็เดินลงมาเหมือนจะเรียกให้ผมขึ้นไปนอนด้วย &#xA;.&#xA;ผมเดินวนอยู่ในบ้านเหมือนคนปัญญาอ่อน จนช่วงโค้งสุดท้าย ผมกลัวผมจะพลาดอะไรในชีวิตไปอีก ผมจึงเปิดไมค์ &#xA;.&#xA;เค้ากำลังพูดเรื่องของเล่นกันอยู่ซึ่งผมก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะพูดถึงของเล่นอะไร เพราะเหมือนเค้าจะพูดไปกันหมดแล้ว (จริงๆยังมีอีกเยอะแหละแต่ตอนนั้นรีบๆไง☺️) &#xA;.&#xA;ผมกระชากฟิวส์พูดเรื่องรองเท้าSoap อิห่าพูดรัวๆลิ้นพันกันชิบหายเลยมึงไอ้ตุ๊กเจษฎา แล้วผมก็ปิดไมค์อย่างรวดเร็ว โดยทิ้งปริศนารองเท้านี้เอาไว้เพราะผมไม่รู้จะอธิบายมันยังไงด้วยคำพูด แล้วผมก็ไปนอนZzz&#xA;.&#xA;แต่พอผมเข้าไปซึมซับในห้องนั้นบ่อยๆผมก็รู้สึกประหม่าน้อยลงนะ ผมดีใจมากที่ได้เห็นตัวเองพัฒนาขึ้นไม่ว่าเรื่องใด เรื่องหนึ่ง&#xA;.&#xA;ขอบคุณที่ให้โอกาสครับผม&#xA;T.tukjedsadatik&#xA;#siamstr #siamstrOG&#xA;&#xA;&#xA;</html></oembed>